म अस्पतालको कोरिडोरमा उभिएको थिएँ। मनमा हजारौँ प्रार्थना थिए। केही समयपछि अपरेसन थिएटरको ढोका खुल्यो।

जीवनमा केही दिन यस्ता हुन्छन्, जसले समयलाई दुई भागमा बाँडिदिन्छन्— त्यो दिनअघि र त्यो दिनपछि।

मेरो जीवनमा त्यस्तो दिन थियो, जुलाई २२, २०२२।

२४ घण्टाभन्दा बढीको पीडापछि डाक्टरहरूले शल्यक्रिया गर्ने निर्णय गरे। कागजमा त्यो एउटा सामान्य चिकित्सकीय प्रक्रिया थियो। तर मेरो लागि त्यो निर्णय जीवनको सबैभन्दा ठुलो प्रतीक्षाको अन्तिम मोड थियो।

म अस्पतालको कोरिडोरमा उभिएको थिएँ। मनमा हजारौँ प्रार्थना थिए। केही समयपछि अपरेसन थिएटरको ढोका खुल्यो।

तिमी जन्मियौ।

तर तत्काल रोइनौ।

डाक्टरहरूको अनुहारमा देखिएको गम्भीरता आज पनि सम्झिन्छु। तिमीलाई अक्सिजनको सहयोग दिइयो। केही क्षणका लागि संसार नै रोकिएको जस्तो लाग्यो।

त्यो समय कति लामो थियो, मलाई अझै थाहा छैन। घडीले केही मिनेट देखाएको हुन सक्छ, तर मेरो मनले त्यो समय वर्षौँ जति महसुस गरेको थियो।

अनि एकछिनपछि कसैले भन्यो— ‘बेबी ठिक छ। मुटुको धड्कन सामान्य छ।’

त्यो एउटा वाक्य थियो, तर मेरो लागि त्यो जीवनकै सबैभन्दा ठुलो राहत थियो।

सायद त्यही क्षण मैले पहिलो पटक बुझेँ— सन्तानप्रतिको माया केवल खुसीको नाम होइन रहेछ, त्यो त आफ्नोभन्दा पनि बढी कसैको लागि डराउन सक्ने क्षमता रहेछ।

तिमीलाई पहिलो पटक देख्दा मसँग कुनै शब्द थिएनन्। धेरै सपना थिए, धेरै योजना थिए, धेरै महत्त्वाकांक्षा थिए। तर त्यो सबैभन्दा ठुलो क्षणमा ती सबै अर्थहीन लागे। किनकि मेरो अगाडि मेरो संसारको नयाँ केन्द्र पलाइरहेको थियो।

त्यो दिनदेखि हाम्रो जीवन बदलियो।

हामी दुई जनाको संसार तीन जनाको बन्यो।

घरको शान्तिमा पनि अब नयाँ अर्थ थपियो। निद्राहीन रातहरू आए, स-साना चिन्ताहरू आए, थकान आयो। तर ती सबैभन्दा माथि एउटा अनौठो आनन्द थियो— तिमी थियौ।

आज तिमीलाई हेर्दा लाग्छ, समय साँच्चै धेरै छिटो दौडिन्छ। हिजो मात्रै काखमा अटाउने सानी नानी आज आफ्नै कुरा गर्न थालिसकेकी छ्यौ, आफ्नै जिज्ञासा राख्न थालेकी छ्यौ, आफ्नै संसार बनाउन थालेकी छ्यौ।

बुबा भएर मसँग धेरै सपना छन्। तर ती सपनाभन्दा ठुलो एउटा चाहना छ।

म चाहन्नँ तिमी सबैको अपेक्षाअनुसार चल्ने मान्छे बन।

म चाहन्छु, तिमी आफ्नो मनको आवाज सुन्ने मान्छे बन।

म चाहन्नँ तिमी केवल सफल बन।

म चाहन्छु, तिमी दयालु बन।

म चाहन्नँ तिमी भीडलाई पछ्याउने बन।

म चाहन्छु, तिमी आफ्नो बाटो आफैँ बनाउन सक्ने बन।

आउने दिनमा हाम्रो सोच धेरै पटक नमिल्न सक्छ। तिमीले संसारलाई मैले भन्दा फरक आँखाले हेर्ने छ्यौ। त्यो स्वाभाविक हो। तर एउटा कुरा भने सधैँ उस्तै रहनेछ—

म तिमीलाई बुझ्ने प्रयास कहिल्यै छोड्ने छैन।

किनकि तिमी मेरो छोरी मात्रै होइनौ, तिमी मेरो जीवनले दिएको सबैभन्दा सुन्दर उपहार हौ।

तिमी जन्मिएको दिन मैले जिम्मेवारीको अर्थ बुझेँ।

तिमीले पहिलो पटक मुस्कुराउँदा मैले खुसीको नयाँ परिभाषा भेटेँ। र तिमी हुर्कँदै जाँदा मैले प्रेमको वास्तविक आकार देखिरहेको छु।

आज तिम्रो जन्मदिनको संघारमा उभिएर एउटा कुरा मात्र भन्न चाहन्छु—

प्रिय छोरी,

तिमी जहाँ रहे पनि सधैँ साहसी बन, दयालु बन, खुसी बन। जीवनले तिमीलाई जुनसुकै बाटोमा लैजाओस्, आफ्नो भलाइ र मानवता कहिल्यै नछोड।

तिमी मेरो गर्व हौ, मेरो शक्ति हौ र मेरो जीवनको सबैभन्दा सुन्दर कथा हौ।

जन्मदिनको धेरै धेरै शुभकामना, मेरी प्यारो छोरी।

तिम्रो हाँसो सधैँ यस्तै उज्यालो रहोस्, सपना सधैँ उडिरहोस्, र जीवन प्रेम, स्वास्थ्य र सफलताले भरिपूर्ण बनोस्।

ह्याप्पी बर्थडे मेरी प्रिय छोरी इभा।